Slyszalam, ze cos mowila, slyszalam oddalajace siej kroki. Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiński. Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Ty chyba za wczesnie wstales! - martwila sie matka.