Otwieralam drzwi mieszkania z dziwnym uczuciem niepewnosci i zadowolenia jednoczesnie. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Ala parsknela przytrzymujac reka policzek. Bolal ja ciagle, zwlaszcza kiedy sie smiala. Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiński.