Ty chyba za wczesnie wstales! - martwila sie matka. Poszlam do swojego pokoju, ktory w czasie nieobecnosci Ali byl moim krolestwem Usiadla obok mnie.- Mamo! Ja juz nie moge! Nie mam sily... mamo, pomoz mi jakos... tego nie sposob... nie sposob wytrzymac! Rozwinelam papier i otworzylam niewielkie pudeleczko. Ale jak moglam ufac Marcinowi, jezeli ciagle napotykalam jakies niedomowienia, niejasnosci?