Ala wrocila do domu pod koniec lutego, ciagle jeszcze bardzo slaba, z noga uwieziona w gipsie. Stalam wiec na peronie i czekalam na odjazd pociagu. Mama otworzyla okno. Wracalismy z wystawy. Z Kordegardy wyszlismy na Krakowskie Przedmiescie, te chyba najbardziej specyficzna ulice Warszawy Poszlam do swojego pokoju, ktory w czasie nieobecnosci Ali byl moim krolestwem Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem.